کوچ-منتور مدیران ارشد شریک توسعه راهبری مدیران

جلسه دوم ماژول اول دوره زی کوچ

لطفا این دو ویدیو رو ببینید

https://aparat.com/v/FC2af

https://aparat.com/v/TZo5z

جلسه دوم دوره زی کوچ

اشتراک گذاری

3 پاسخ

  1. در مورد انیمیشن معنا من اینطور می بینم که؛ ما آدم ها از میلیون ها سال پیش تا کنون با طبیعت اجین هستیم( اونجا که حوصله اش سر می ره و با مورچه ها بازی می کنه) و در عین شباهت‌ های بسیار به همدیگه، تفاوت های زیادی هم با هم داریم، یکی از مهم ترین هاش اینه که هر کدوم از دریچه چشم خودمون دنیا رو می بینیم و چون ذاتا موجود اجتماعی هستیم و لاجرم به زندگی در کنار هم نیاز داریم، در بیشتر موارد “شباهت” برامون احساس “آشنایی” و در نتیجه امنیت میاره. و گاهی برامون سخته که “تفاوت” های دیگران رو محترم بشمریم.
    به هر حال ما در خیلی از موارد با هم متفاوت هستیم.
    و اونجا که “پرنده” رو فریاد زد، من یاد این نکته افتادم که خیلی جاها لازمه ما درخواست مون رو واضح و روشن بیان کنیم.
    این هم کار دیگران رو آسون تر می کنه، و هم زندگی خودمون رو.

  2. در مورد روانشناسی مثبت گرا
    فکر می‌کنم خیلی می‌فهمش، و واضحا زندگی کردمش. اما بسیار مشتاقم که از لحاظ علمی هم بشناسم و بفهممش.

  3. در خصوص انیمیشن معنا ، برداشت من این بود که اون تابلوی نقاشی مثل هر چیز دیگری در عالم هستی ظاهری دارد و باطنی . فریم و نحوه قرارگیری اون ظاهر و تصویر پرنده باطن یا همان معنای آن را نشان می داد . تا قبل از ایجاد یک تغییر نامتعارف ( قرارگیری کج تابلو ) همه افراد کاملا بی تفاوت از کنار تابلو و صاحب اثر عبور می‌کردند به سان عبور مورچه ها که درکی از آن نداشتند .به محض ایجاد تغییر در ظاهر توجه همه افراد به آن جلب شد اما نه به محتوا ، بلکه صرفا با مقایسه با کلیشه ذهنی خود و انتقاد از صاحب اثر به نحوی که حتی عده ای شخصیت وی را مورد تهاجم قرار داده و درگیری فیزیکی پیدا کردند و زمانیکه وی نحوه قرارگیری تابلو را اصلاح نمود مجددا به راه خود ادامه دادند . در حالیکه میشد مانند آخرین نفر با توجه به معنا و مفهوم تابلو و تایید صاحب اثر یک ارتباط موثر ایجاد کرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *