بیست و هشت اشتباه نویسندگان
معرفی و خلاصه‌ای از یک کتاب
کتاب «۲۸اشتباه نویسندگان» توسط خانم جودی دلتون به نگارش در آمده است. نویسنده در این کتاب دلایل ناکامی نویسندگان را با بیان مثال و تشریحی روان‌شناسانه، به شکل پیشنهاداتی برای بهتر نوشتن، به خواننده تفهیم کرده است.
مهم‌ترین مسئله که خانم دلتون در ابتدا به آن اشاره می‌کند، نبود مهارت در نویسندگی است.بعضی از نویسندگان با نوشتن چند خطی و با استفاده از کلمات آن‌چنانی، به اشتباه به این باور می‌رسند که نویسنده‌ای بی بدیل هستند و این دقیقاً بزرگترین ومهم‌ترین اشتباه است.آنها به استعداد اعتقاد دارند ولی به مهارت نه.
درنهایت اینکه وقتی شما با آگاهی از شیوه‌های صحیح نگارش و ترکیب مهارت واستعداد، شروع به نوشتن می‌کنید، می‌توانید از اثر خود لذت ببرید.
خلاصه‌ای از کتاب «۲۸اشتباه نویسندگان»
۱) امروز و فردا نکردن در نوشتن
- قرار گرفتن در محلی که به الهام گرفتن کمک می‌کند.
- راجع به هر خوشایند و ناخوشایند نوشتن.
- نگران نحوه جمله نویسی نباشید و هرچه احساستان می‌گوید بنویسید.
- باز کردن کتاب‌های مرتبط و الهام گرفتن از کلمات.
- پیداکردن عنوان.
۲) با حرف زدن درباره اثر نوشتن را عقب نیندازید.
۳) سعی کنید بهترین اثر دنیا را خلق کنید واز شکست نترسید.
- بازیگوشی و عدم رعایت قوانین خشک در نوشتن.
- بیان درونیات و آزاد نوشتن.
- همانطور که حرف می‌زنید بنویسید.
- علت ترس در نوشتن با وسواس در کمال گرایی ارتباط دارد.
۴) زندگی را از چشم نویسندگان ببینید.
- شنیدن و نگاه کردن به مردم جامعه.
- هوشیاری و فکر کردن درباره‌ی مسائل.
- نویسنده ها خوش‌شانس هستند، چون دوبار زندگی میکنند، یک بار تجربه میکنند و یک بار می‌نویسند.
- ارتباط با افراد و گفتگو با آنها.
۵) موقع نوشتن ویرایش نکنید.
- برای فهمیدن ایرادات باید بعد از تمام شدن کار قضاوت کرد و برای قضاوت اثر باید با آن فاصله زمانی گرفت.
۶) از توصیف‌های خاص وملموس استفاده کنید، خودتان را جای خواننده بگذارید.
۷) از گفتگو و حادثه استفاده کنید، نه روایت طولانی.
- استفاده از روایت‌های طولانی، بدون اینکه حادثه یا گفتگویی اتفاق بیافتد، خسته کننده است.
- استفاده از جملات معلوم، مشخص و واضح.
- گفتگو بهترین روش برای تقسیم روایت است که اثر را از یکنواختی دور می‌کند.
- نشان دادن حقیقت مطلب به جای نقل‌های طولانی.
۸) استفاده از تشبیه و تضاد.
- ایجاد فضای نسبیت به منظور فهم ودرک بهتر مطلب.
- استعداد داشتن در کشف رابطه وشباهتِ میان چیزها.
۹) برای توصیف از صفات کلی و سطحی استفاده نکنیم، از فعل‌های جاندار با مفهوم قوی استفاده کنیم.
- نثر قوی، افعال قوی دارد.
- افعال کلیشه ای و تصنعی نباشد.
۱۰) از اشعار وکلمات نخ نما وکلیشه‌ای استفاده نکنیم.
- استفاده از تشبیهات جدید و نگاه نو به مسائل ارزشمند و خارج شدن از قالب تشبیهات تکراری.
- پرهیز از شعار و استفاده از مطالب امکان‌پذیر.
۱۱) در نقطه‌گذاری افراط نکنید.
۱۲) فراموش نکردن مضمون اثر.
- استفاده از گریز وتوضیح باید محتوای اثر را تقویت کند، نه اینکه باعث انحراف ذهن خواننده شود.
۱۳) نوشته باید ابتدا، میانه و پایان داشته باشد.
- برای شروع خوب، باید اثر را با جمله‌ای گیرا آغاز کرد.
- میانه مطلب هم حکم بدنه را دارد.
- پایان، جمع‌بندی و نتیجه‌ی اثر است.
۱۴) رعایت تعادل بین اجزا وپرهیز از حاشیه.
- رعایت تعادل وروانی بین جملات.
- استفاده از ذوق موسیقیایی در نوشتن.
- تغییر زمان و مکان در نوشته با آگاهی دادن به خواننده باشد و توضیح انتقالات در نوشته به گیراییِ خواننده کمک می‌کند.
۱۵) حالات شخصی خود را بیان نکنید.
- به فکر ارتباط با خواننده باشید و حالات ومشکلاتِ شخصی خود را در نوشته بیان نکنید.
- بیان احساسات به معنایِ بیان حالات نیست، حالات درونی معمولاً تکراری و ملال‌آور است، اما احساسات، در مورد مسائل مختلف اثرگذاری دارد.
- درباره عینی‌نویسی مطالعه کنید و از احساسات شخصی به احساسات عام برسید.
۱۶) شخصی ننویسید، عام وجهان‌شمول بنویسید.
- نوشتن به شیوه همه فهم و همه خوشایند.
۱۷) عقاید شخصی خود را ارائه ندهید، بگذارید خواننده خود کشف کند.
- پیام نباید آشکار باشد، باید ظریف وناپیدا باشد.
- ادبیات تعلیمی می‌گوید، تنها راه درست، راه نویسنده است، پس در نوشتن از ادبیات تعلیمی دوری کنید، چون خسته‌کننده است.
- عنصر کشف در نوشتن اهمیت زیادی دارد.
- پرهیز از نوشتن غیرصادقانه که بخواهد با حقه کسی را وادار به خواندن چیزی کند.
۱۸) اساس صداقت در اثر رعایت شود.
- بهترین اثر، اثری صادقانه است.
- و این به معنی گفتن همه واقعیتها نیست.
- صداقت از معیارهای نقد است.
- کشف کردن معنا در نوشته اهمیت دارد نه تحمیل معنا.
- نویسنده اثر گیرا با صداقت، چالش ایجاد می‌کند.
۱۹) از تحقیق غافل نشوید ولی در استفاده از آن افراط نکنید.
- تنها با استفاده از کلمات قلمبه‌سلمبه نمی‌توانید ثابت کنید که آدم مطّلعی هستید، چون به هر حال دستتان به زودی رو خواهد شد.
- رئوس مطلب را پیدا کنید و تحقیق را بر روی آنها آغاز کنید.
- زمانی‌که به همه سوالات احتمالی خواننده اثر در متن پاسخ داده باشید، متوجه می‌شوید که اثر شما اطلاعات کافی دارد.
- اغراق کردن در نشان دادن اطلاعات، باعث ملال‌آوری اثر شده و خواننده اشتیاق خود را از دست می‌دهد.
۲۰) دائم از منِ راوی استفاده نکنید و از سوم شخص استفاده کنید.
۲۱) بازنویسی کنید.
- به چشم یک ناظر بی‌طرف، ویرایش، املا و نقطه‌گذاری را بازنگری کنید.
۲۲) نگرانی‌های جزئی عذابتان ندهد.
- نگران دیده شدن، کامل بودن، و شکل چاپ نباشید.
۲۳) لزومی ندارد همه مخاطب اثر شما باشند.
- برای خواننده و اینکه چه می‌خواهند بدانند، بنویسید، اما اگر نمی‌دانید خواننده اثر کیست، برای خودتان بنویسید.
۲۴) به انتقادات و نظرات همسر، دوست و فامیل، گوش نکنید.
- اگر اثر شما آگاهانه است از آن دفاع کنید.
- بعضی‌ها قضاوت شخصی‌شان را دخیل میکنند.
- از کار با مدیران استقبال کنید.
۲۵) دنبال اینکه آیا استعداد دارید یا ندارید نباشید.
- پشتکار و انگیزه و قدرت مقابله با دست رد سردبیران و ناشران، مهم‌تر از استعداد است. استعداد لازم است اما کافی نیست.
۲۶) گول افسانه «یک شبه ثروتمند شدن »را نخورید.
- ده سال طول می‌کشد تا یک‌شبه موفق شوید.
- اعتقاد به چنین افسانه‌ای خطرناک است.
- دوره میان «نویسنده آزاد بودن» و «نویسنده تمام وقت شدن»، از لحاظ مالی، دوره بسیار بی‌ثبات و خطرناکی‌ست.
۲۷) با توجه به موضوع نوشته، بدانید اثرتان را باید به کجا بفرستید.
- ببینید ناشر مورد نظر، نوشته‌ای شبیه کار شما منتشر کرده است.
۲۸) مأیوس نشوید.
- برگشت اثرتان را از سوی ناشر توهین تلقی نکنید.
- وزن نوشته‌تان را هماهنگ کنید.
*بنابراین حتی اگر همه اشتباهات نویسنده‌ها را در این کتاب خواندید و مطمئن شدید که از این اشتباهات در اثر خود دوری کرده‌اید، در صورتی که توصیه «ناامید نشوید» را آویزه گوشتان نکنید، هیچ کدام از توصیه‌های دیگرم سودی به حالتان ندارد.
نوشته شده توسط مریم شاهرخی
برای سایت www.Gaeeni.com